Praca badawcza i recenzencka

Wizyty studyjne w Nowym Jorku

Nowy Jork stał się dla mnie intensywną przestrzenią spotkań, obserwacji i zawodowych inspiracji. W ramach dofinansowania z Krajowego Planu Odbudowy odbyłam dwutygodniową wizytę studyjną poświęconą rozwijaniu kompetencji kuratorskich i produkcyjnych w obszarze sztuki, performansu oraz nowych technologii.

Pobyt był okazją do bezpośredniego poznania środowiska twórców, kuratorów i producentów, którzy na co dzień pracują na styku teatru, sztuk wizualnych, nowych mediów, performansu i innowacyjnych modeli produkcji. Rozmowy, spotkania branżowe oraz udział

w wydarzeniach artystycznych pozwoliły mi przyjrzeć się temu, jak współczesne instytucje i niezależne zespoły rozwijają projekty wykorzystujące technologie cyfrowe, immersyjne doświadczenia i eksperymentalne strategie opowiadania.

Ważną częścią wizyty było również uczestnictwo

w nowojorskim życiu artystycznym: oglądanie spektakli teatralnych i działań performatywnych, zwiedzanie wystaw oraz poznawanie miejsc, w których technologia staje się narzędziem budowania nowych form kontaktu

z publicznością. To doświadczenie poszerzyło moje spojrzenie na możliwości łączenia sztuki, produkcji

i innowacji oraz stało się ważnym impulsem do dalszego rozwijania projektów performatywnych w Polsce.

Sfinansowano przez Unię Europejską NextGenerationEU

Więcej...

Wybrane publikacje

Krytyczka teatralna, jej artykuły można przeczytać w Miesięczniku „Teatr” czy portalu taniecPOLSKA. Stypendystka Prezydenta Miasta Lublin.

Do zakresu jej zainteresowań badawczych należą współczesne koncepcje scenograficzne, wpływ popkultury na język współczesnego teatru, teatr offowy oraz taniec współczesny.

Obrazy postapokalipsy w polskich i ukraińskich kreacjach scenograficznych
W poszukiwaniu równowagi, „Teatr” 6/2024.
Najbliższy schron znajduje się w teatrze, „Teatr” 3/2024.
Wizualizacja wolności i zniewolenia na scenie, „Lektury Dramatu / Teatru”, Katowice 2019.
Taniec zapisany w genach. Recenzja spektaklu "Autobiography" Wayne'a McGregora, „Gazeta Wyborcza”, 22 listopada 2019.
Recepcja scenografii wczoraj i dziś, „Acta Humana”,9/2018.
Inspiruje nas scenografia, „Lajf. Magazyn Lubelski” 59/2018.
Element dzieła. Z Grażyną Torbicką rozmawia Barbara Żarinow, „Scena w Budowie. Festiwal Scenografii i Kostiumów” 1/2018, ISBN 978-83-65028-26-6.
Scenografia – sztuka autonomiczna, „Scena w Budowie. Festiwal Scenografii i Kostiumów” 1/2018, ISBN 978-83-65028-26-6.
Festiwal Scenografii i Kostiumów. Barbara Żarinow rozmawia z Leszkiem Mądzikiem i Borisem Kudličką, [w:] „Spotkania Kultur. Marka na świat” 2016, Lublin, ISBN 978-83-65028-03-7.
Metamorfoza, czyli dynamika Newtona w aktorstwie, [w:] „Nietakt!t” nr 21-22/2015, Wrocław, ISNN 2082-1093.
Nagość w tańcu a przemoc, [w:] Powrót przemocy, red. B. Malec, B. Panek, B. Żarinow, Lublin 2015, ISBN: 978-83-61674-04-7.
Izraelski nowy taniec – Polish-Israeli Choreographic Exchange („polsko-izraelska wymiana choreograficzna”) w ramach przeglądu „Stary Browar Nowy Taniec na Malcie 2015” w Poznaniu, 27 sierpnia 2015:
Czas na Izrael! – relacja z VI edycji Maat Festival, 12 stycznia 2015.
Proces trwa, „Vertigo” 2014, nr 1, s. 59-61, ISBN: 978-83-61674-03-0.
W poszukiwaniu własnej tożsamości – europejskie platformy na XVIII Międzynarodowych Spotkaniach Teatrów Tańca, 11 grudnia 2014.
Otwieramy okna, aby widzowie mogli zajrzeć do wnętrza bastionu – z Patrycją Płanik i Tomaszem Bazanem rozmawia Barbara Żarinow, 5 listopada 2014.
„Każdy z nas jest frajerem” – o spektaklu „Sorry. I don`t like to be killed” z Kustyną Jasłowską rozmawia Barbara Żarinow, 20 sierpnia 2014.
Lublin otwarty na taniec – Letnie Forum Tańca Współczesnego 2014, 18 sierpień 2014
Różne oblicza improwizacji. O XVII Międzynarodowych Spotkaniach Teatrów Tańca, „Lubelski Informator Kulturalny ZOOM” 2014, nr 1, s.38-39.
W dialogu – XVII Międzynarodowe Spotkania Teatrów Tańca, 20 stycznia 2014.
Performatywność transgresji. Transgresja performatywności Teatru Maat Projekt, [w:] Nowoczesne i ponowoczesne przygody ciała, pod red. M. Kostrzewa, B. Malec, B. Żarinow, Lublin 2013, ISBN: 978-83-7784-403-8.
Od Złotej kuli do Pyzy. Krótka historia lubelskich „lalek”, [w:] 60 lat Teatru Hansa Christiana Andersena w Lublinie, red. D. Arbaczewski, B. Byrski, A. Klucznik, Lublin 2013.

malwina.majer_photograph_of_post-apocalyptic_theatre_stage_ar_e6c4be68-7bc8-4d7e-b5e5-c53b

Obrazy postapokalipsy w polskim teatrze XXI wieku

Sztuka mówi o czasach, w których przyszło nam żyć, więcej, niż zakładają sami twórcy i więcej, niż jesteśmy w stanie odczytać na bieżąco. W swojej rozprawie zatytułowanej „Obrazy postapokalipsy w polskim teatrze XXI wieku” udowodnia, że w ciągu pierwszych dwóch — sytych, spokojnych, postępowo-rozwojowych — dziesięcioleci XXI wieku na polskich scenach wykreowano multum postapokaliptycznych scenografii, ta ilość zdradza nasz wspólny, niewidoczny, lecz stale obecny, podskórny niepokój o losy świata.

Bada sposoby kreacji postapokaliptycznych obrazów w teatrze i stara się odpowiedzieć na pytanie czemu one służą. Stają się pretekstem do podjęcia głębszych refleksji na temat przeszłości i współczesności. Na poziomie estetycznym dają rozległe możliwości pokazywania istotnych przemian naszej epoki: zmiany wartości, rozwoju lub kryzysu etyki, postępu nauki i technologii.